Ένα blog που αγαπά την Αρχιτεκτονική, την Οικολογία, την Τέχνη και κάθε ώραίο στη ζωή. Here Architecture meets Art and Nature!
Σελίδες
Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011
Σάββατο 18 Ιουνίου 2011
Klara Ostaniewicz - rysunki: Foster w Londynie
Klara Ostaniewicz - rysunki: Foster w Londynie: "arch. Norman Foster, British Museum, London 50x70cm, ołówek"
Κυριακή 8 Μαΐου 2011
Κυριακή 1 Μαΐου 2011
Τρίτη 12 Απριλίου 2011
Σημαντικός πυλώνας ανάπτυξης η Αρχαία Ελεύθερνα για το Νομό. - Σειρά της Πολιτείας να συμβάλει στην ευρύτερη ανάδειξη της περιοχής
Η Αρχαία Ελεύθερνα αποτελεί ένα σπουδαίο μοχλό ανάπτυξης για την ευρύτερη περιοχή του Μυλοποτάμου και θα μπορούσε να συμβάλλει στην ποιοτική αναβάθμιση του τουρισμού σε επίπεδο νομού.
Κυριακή 10 Απριλίου 2011
«Εγκλωβισμένοι στην πυρηνική ενέργεια»: τι είπε στο econews ο υπεύθυνος της Greenpeace
Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:
Στον απόηχο της πυρηνικής καταστροφής στη Φουκουσίμα, που συγκλόνισε τη διεθνή κοινότητα και έφερε ξανά στο προσκήνιο το θέμα των πυρηνικών, ο Τάκης Γρηγορίου, Υπεύθυνος για θέματα κλιματικών αλλαγών & ενέργειας στο Ελληνικό Γραφείο της Greenpeace, απάντησε στο www.econews.gr για τις επιπτώσεις της διαρροής ραδιενέργειας στη φύση και τον άνθρωπο, αλλά και για το μέλλον της πυρηνικής ενέργειας.
Στον απόηχο της πυρηνικής καταστροφής στη Φουκουσίμα, που συγκλόνισε τη διεθνή κοινότητα και έφερε ξανά στο προσκήνιο το θέμα των πυρηνικών, ο Τάκης Γρηγορίου, Υπεύθυνος για θέματα κλιματικών αλλαγών & ενέργειας στο Ελληνικό Γραφείο της Greenpeace, απάντησε στο www.econews.gr για τις επιπτώσεις της διαρροής ραδιενέργειας στη φύση και τον άνθρωπο, αλλά και για το μέλλον της πυρηνικής ενέργειας.Κυριακή 13 Μαρτίου 2011
Φυσικό αέριο και πετρέλαιο σε Γαύδο και Μεσαρά!
Όλο και συχνότερα έρχονται στο φως επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν την ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Κρήτη, ενώ την ίδια ώρα το ενδιαφέρον για αυτές αναζωπυρώνεται μπροστά στο φάσμα μιας επαπειλούμενης έλλειψης στα διεθνή αποθέματα.
Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011
Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011
ΣΠΡΕΥ ΣΤΙΣ ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ !!!
Απίστευτη καφρίλα...ΔΟΛΙΟΦΘΟΡΕΙΣ ΕΡΙΞΑΝ ΣΠΡΕΥ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ! In ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ
Μου το είπε γνωστή μου που εργάζεται κοντά στο χώρο της Ακρόπολης και δεν το πίστευα. Μέχρι που πήγα αυτοπροσώπως, ανέβηκα στο δεύτερο όροφο και είδα τη μία Καρυάτιδα να είναι σκεπασμένη με κάποιου είδους καραβόπανο χρώματος εκρού και δεμένη με σκοινιά. Ρώτησα γιατί είναι έτσι και μου απάντησαν ότι την έχουν για καθαρισμό!
Πράγμα που δεν ισχύει βέβαια γιατί γνωρίζω καλά ότι οι Καρυάτιδες πριν μεταφερθούν είχαν καθαρισθεί.
Εγείρονται τα εξής ερωτήματα:
Επιτρέπεται ένα από τα σημαντικότερα Μουσεία της Ελλάδας να μην έχει σαν προσωπικό φύλακες διορισμένους από το Υπουργείο Πολιτισμού, έστω και συμβασιούχους παρά να έχει δώσει τη φύλαξη σε εργολάβους οι οποίοι απασχολούν
λιγοστό προσωπικό με μισθούς της πείνας;
Είναι γνωστά αυτά και από άλλους χώρους. Το προσωπικό ελάχιστο και οι μισθοί εξευτελιστικά χαμηλοί.
Εδώ όμως μιλάμε για την πολιτιστική μας κληρονομιά. Μιλάμε γι αυτά που μας άφησαν οι πρόγονοί μας, μιλάμε για μια ιερή εθνική κληρονομιά για την οποία μπορούμε να νοιώσουμε περήφανοι μέσα στη μαυρίλα που επικρατεί στις μέρες μας.
ΜΙΛΑΜΕ ΓΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΑΛΛΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΟΧΗ.
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΛΑΟΙ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, ΚΑΝΕΙΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.
ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΕΜΕΙΝΑΝ.
ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΤΑ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΣΕ ΧΕΡΙΑ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ;
Άνθρωποι έρχονται από κάθε γωνιά του πλανήτη για να θαυμάσουν από κοντά αυτά τα αριστουργήματα.
Γιατί να μην έχει το κράτος ευθύνη σε αυτά τα κειμήλια;
Διασώθηκαν για χιλιετηρίδες και τώρα καταστρέφονται γιατί έτσι το αποφάσισαν κάποιοι ανεγκέφαλοι. Για να εξοικονομήσουν λίγα χρήματα έδωσαν τη φύλαξη ενός από τα σημαντικότερα Μουσεία του κόσμου σε ιδιώτες εργολάβους!!!!
Ερωτώ: Από εκεί περιμένουν να εξοικονομήσουν χρήματα;
Όταν σκορπάνε τα λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων επιδοτώντας ΜΚΟ για να αναπτύξουν δράσεις σε (λαθρο)μετανάστες ή όταν ξοδεύουν τόσα χρήματα για να τους ταΐσουν και να τους περιθάλψουν διότι είναι άνθρωποι και αφού τους άφησαν να μπουν αντί να τους απωθήσουν με όποιο τρόπο μπορούν, πρέπει να φάνε και να πιούνε κι ας μην αναγνωρίζουν τίποτα οι περισσότεροι.
Αυτά δεν είναι έξοδα;
Και οι μίζες; Το φαγοπότι τόσων πολιτικών και παρατρεχάμενων τους που δεν επιβλήθηκε καμία ποινή σε κανέναν;
Μόνο μια λέξη μου έρχεται στο στόμα:
ΝΤΡΟΠΗ, ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ.
Το γεγονός έλαβε χώρα πριν ένα μήνα περίπου.
Τα κανάλια δεν είπαν τίποτα απολύτως.
Μόνο ο Παπαδάκης το ανέφερε επιγραμματικά και μετά σιγή ιχθύος.
eglimatikotita.blogspot.com
Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011
Σάββατο 1 Ιανουαρίου 2011
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010
ΕΝΑ ΤΑΞΕΙΔΙ ΣΤΟ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΓΝΩΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Ανοίξτε οπωσδήποτε τα ηχεία σας, γιατί η μουσική είναι καταπληκτική.
Το βίντεο ξεκινάει από τα Ιμαλάϊα για να φτάσει στο απώτατο άκρο του Κόσμου και στην αρχή του, το Big Bang. Έναν Κόσμο που περιέχει περίπου 100 δισεκατομμύρια άστρα μόνο στον Γαλαξία μας, και κατά προσέγγιση 125 δισεκατομμύρια γαλαξίες (εκ των οποίων μόνο οι 3.000 είναι ορατοί).
Έναν Κόσμο που έχει διάμετρο περίπου 40 δισεκατομμύρια έτη φωτός, ενώ το παρατηρήσιμο Σύμπαν είναι μόνο 13.7 δισ. έτη φωτός. Άρα μπορούμε να δούμε ένα απειροελάχιστο μόνο κομμάτι του Σύμπαντος. Πώς λοιπόν να πιστέψουμε ότι η Γη μας είναι ο μοναδικός τόπος με συνθήκες κατάλληλες για την ‘σπορά’ της όποιας ζωής;
Ας σημειωθεί πως το πιο πάνω βίντεο φτιάχτηκε από αστροφυσικούς του Αμερικανικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη.
μεταφορά απο το http://www.physics4u.gr/blog/?p=1463
galaxiako
Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010
ΜΗΝΑΣ ΣΑΜΑΤΑΣ: Ο ανελεύθερος "καρτο-πολίτης"
Ημερομηνία δημοσίευσης: 10/10/2010
O ανελεύθερος "καρτο-πολίτης"ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΣΑΜΑΤΑ
Μετά την αποτυχημένη απόπειρα της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ να καθιερώσει το 1986 τον λεγόμενο ΕΚΑΜ (Ενιαίο Κωδικό Αριθμό Μητρώου), μετά την περιπέτεια με την αναγραφή ή μη του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες στη δεκαετία του 90, και τα νέου τύπου διαβατήρια αποδεκτά από τις ΗΠΑ το 2006, ο νυν πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου εξήγγειλε πρόσφατα από τη Θεσσαλονίκη, ότι το «...δικαίωμα στη σύνταξη, δικαίωμα στην εκπαίδευση, ... στο επίδομα αναπηρίας, στο βιβλιάριο υγείας. Όλα θα αποτυπώνονται στην Κάρτα του Πολίτη...».
Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης η «Κάρτα» θα έχει σχήμα πιστωτικής, θα περιέχει ένα «έξυπνο» τσιπ, στο οποίο θα ενσωματωθούν ο αριθμός δημοτολογίου, το ΑΦΜ, ο ΑΜΚΑ, ο ιατρικός φάκελος, ο εκλογικός αριθμός, καθώς και ο αριθμός της αστυνομικής ταυτότητας, η φωτογραφία του κατόχου, το δακτυλικό αποτύπωμα και στο μέλλον θα υπάρχει και η ηλεκτρονική υπογραφή του πολίτη, ώστε να εξυπηρετείται παντού και χωρίς γραφειοκρατία.
Η υιοθέτηση της κάρτας του πολίτη γίνεται και στην Ελλάδα στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση ενάντια στη γραφειοκρατία, την απάτη, το οργανωμένο έγκλημα και την τρομοκρατία. Όμως, σε αντίθεση με τα βορειο-ευρωπαϊκά κράτη, η Ελλάδα έχει μια μακρόχρονη αυταρχική κληρονομιά φακελώματος και διακρίσεων των πολιτών, έναν κομματικό κρατικό μηχανισμό και μια δυσλειτουργική και αναξιόπιστη δημόσια διοίκηση, που δεν εγγυώνται ασφάλεια και δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη στη διαχείριση των προσωπικών πληροφοριών. Ακόμη και η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων αναγκάστηκε να παραιτηθεί το 2008, ενάντια στην πολιτική παρακολούθησης των διαδηλωτών από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η τωρινή κυβερνητική διαφήμιση της κάρτας του πολίτη μπορεί να υπόσχεται διοικητική αποτελεσματικότητα, ευκολία και ταχύτητα, αλλά αποκρύπτει την τεράστια ενίσχυση των κρατικών και υπερεθνικών ελέγχων και της παρακολούθησης των πολιτών, με τη μορφή επεξεργασίας των προσωπικών τους δεδομένων, από εθνικά και υπερεθνικά κέντρα ελέγχου, με πιθανές διακρίσεις και αποκλεισμούς.
Μετά την 11-9-2001, με την κυριαρχία της λογικής της ασφάλειας σε όλα τα θέματα, οι σύγχρονες κοινωνίες του πληροφοριακού καπιταλισμού εφαρμόζουν προηγμένες ψηφιακές καρτοτεχνολογίες διαχείρισης προσωπικών δεδομένων και «έξυπνα» συστήματα ταυτοποίησης των πολιτών, ώστε σε κάθε συναλλαγή ή αίτημα πρόσβασης, επικοινωνίας ή μετακίνησης να απαιτείται η εξακρίβωση εάν οι πολίτες είναι αυτοί που δηλώνουν ότι είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία των αρχών. Χωρίς αυτές τις «έξυπνες» πλαστικές κάρτες που περιέχουν βιομετρικά στοιχεία και προσωπικά δεδομένα, και είναι δικτυωμένες με ηλεκτρονικές τράπεζες πληροφοριών, ο πολίτης δεν αναγνωρίζεται, αποκλείεται, και oυσιαστικά δεν υπάρχει, έχοντας πιθανώς και επιπρόσθετες κυρώσεις. O νέες ψηφιακές τεχνολογίες επιτρέπουν την αντικατάσταση των διαφόρων εξειδικευμένων καρτών από μια ενιαία, συγκεντρωτική υπερ-κάρτα, απαραίτητη όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, δικτυωμένη με εθνικά και υπερεθνικά συστήματα πληροφοριών, όπως της Σένγκεν και των αρχών ασφαλείας των ΗΠΑ, καθώς θα αντικαθιστά την αστυνομική ταυτότητα και σταδιακά και το διαβατήριο.
Συνήθως οι επιλογές καρτοτεχνολογιών των διαφόρων κρατών διαπνέονται από τη νεοφιλεύθερη λογική και αντανακλούν ένα καρτέλ οικονομικο-πολιτικών συμφερόντων που εμπλέκουν το κράτος με συγκεκριμένες εταιρίες και τεχνολογίες ελέγχου. Οι κάρτες βέβαια υιοθετούνται ή απορρίπτονται ανάλογα με την ιστορία και την πολιτική κουλτούρα ελέγχου των πολιτών στις διάφορες χώρες. Έτσι, για παράδειγμα, στην Αυστραλία, όταν το 1986 και το 2006 επιχειρήθηκε να επιβληθεί μια υποχρεωτική “κάρτα πρόσβασης” για όλους τους Αυστραλούς πολίτες και κατοίκους, αυτοί αντιστάθηκαν μαζικά και την απέτρεψαν, φοβούμενοι διακρίσεις σε βάρος των μειονοτήτων, το ακριβό οικονομικό κόστος του συστήματος, την αναποτελεσματικότητά του λόγω της μεγάλης συνθετότητας και συγκεντροποίησης, του πιθανού τεχνολογικού και ανθρώπινου λάθους, τη δυνατότητα κλοπής, απάτης και διαφθοράς, τη σίγουρη συρρίκνωση της ιδιωτικότητας, και την αναπόφευκτη επέκταση των λειτουργιών ελέγχου και παρακολούθησης, με ταξινομήσεις, αποκλεισμούς και διακρίσεις.
Στους βάσιμους φόβους των Αυστραλών, και πολλών άλλων που εναντιώνονται στην ενιαία κάρτα, προστίθενται και πολλά άλλα βασικά ερωτήματα, τα σημαντικότερα των οποίων ίσως είναι τα εξής:
-Γιατί να είναι υποχρεωτική μια ενιαία υπερ-κάρτα και να επιβάλλεται αποκλεισμός, ακόμη και κυρώσεις, σε όσους πολίτες αρνούνται τη χρήση της;
-Τι θα γίνει με τους ηλικιωμένους, τους γραμματικά αλλά και ηλεκτρονικά αναλφάβητους, τους μετανάστες, τις μειονότητες και γενικά με τους διαφορετικούς “άλλους” ή και τους ιδεολογικά αρνητές της χρήσης της κάρτας;
-Υπάρχουν εγγυήσεις που μπορούν να δοθούν ότι δεν πρόκειται για ένα νέο ολοκληρωτικό ψηφιακό φακέλωμα, σε τοπικό, εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο;
-Τελικά, ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, μπορεί το σημερινό κομματικό κράτος να εγγυηθεί την αντικειμενική και ασφαλή διαχείριση μιας υπερ-κάρτας του πολίτη;
Οι όποιες απαντήσεις δεν πρέπει να είναι απλά τεχνικές, αλλά ουσιαστικά πολιτικές. Αφορούν το είδος του πολίτη, του κράτους και της κοινωνίας που εμείς οι δημοκρατικοί πολίτες επιθυμούμε, σε σχέση με αυτό που κάποια οικονομικο-πολιτικά συμφέροντα θέλουν να μας επιβάλλουν. Γι' αυτό και η ουσιαστική πληροφόρηση των Ελλήνων πολιτών είναι αναγκαία, για να μη “μασήσουν” την όποια κυβερνητική καρτο-προπαγάνδα. O αγώνας για τα μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα πρέπει να συμπεριλάβει και την αντίσταση στα ηλεκτρονικά δεσμά της ενιαίας υπερ-κάρτας, που μετατρέπει τον πολίτη σε ανελεύθερο “καρτο-πολίτη”.
*Ο Μηνάς Σαματάς διδάσκει Πολιτική Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και είναι συγγραφέας του βιβλίου στην αγγλική Η παρακολούθηση στην Ελλάδα: από την αντικομουνιστική στην καταναλωτική παρακολούθηση, Pella, N.Y. 2004
Μετά την 11-9-2001, με την κυριαρχία της λογικής της ασφάλειας σε όλα τα θέματα, οι σύγχρονες κοινωνίες του πληροφοριακού καπιταλισμού εφαρμόζουν προηγμένες ψηφιακές καρτοτεχνολογίες διαχείρισης προσωπικών δεδομένων
Μετά την αποτυχημένη απόπειρα της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ να καθιερώσει το 1986 τον λεγόμενο ΕΚΑΜ (Ενιαίο Κωδικό Αριθμό Μητρώου), μετά την περιπέτεια με την αναγραφή ή μη του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες στη δεκαετία του 90, και τα νέου τύπου διαβατήρια αποδεκτά από τις ΗΠΑ το 2006, ο νυν πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου εξήγγειλε πρόσφατα από τη Θεσσαλονίκη, ότι το «...δικαίωμα στη σύνταξη, δικαίωμα στην εκπαίδευση, ... στο επίδομα αναπηρίας, στο βιβλιάριο υγείας. Όλα θα αποτυπώνονται στην Κάρτα του Πολίτη...».
Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης η «Κάρτα» θα έχει σχήμα πιστωτικής, θα περιέχει ένα «έξυπνο» τσιπ, στο οποίο θα ενσωματωθούν ο αριθμός δημοτολογίου, το ΑΦΜ, ο ΑΜΚΑ, ο ιατρικός φάκελος, ο εκλογικός αριθμός, καθώς και ο αριθμός της αστυνομικής ταυτότητας, η φωτογραφία του κατόχου, το δακτυλικό αποτύπωμα και στο μέλλον θα υπάρχει και η ηλεκτρονική υπογραφή του πολίτη, ώστε να εξυπηρετείται παντού και χωρίς γραφειοκρατία.
Η υιοθέτηση της κάρτας του πολίτη γίνεται και στην Ελλάδα στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση ενάντια στη γραφειοκρατία, την απάτη, το οργανωμένο έγκλημα και την τρομοκρατία. Όμως, σε αντίθεση με τα βορειο-ευρωπαϊκά κράτη, η Ελλάδα έχει μια μακρόχρονη αυταρχική κληρονομιά φακελώματος και διακρίσεων των πολιτών, έναν κομματικό κρατικό μηχανισμό και μια δυσλειτουργική και αναξιόπιστη δημόσια διοίκηση, που δεν εγγυώνται ασφάλεια και δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη στη διαχείριση των προσωπικών πληροφοριών. Ακόμη και η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων αναγκάστηκε να παραιτηθεί το 2008, ενάντια στην πολιτική παρακολούθησης των διαδηλωτών από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η τωρινή κυβερνητική διαφήμιση της κάρτας του πολίτη μπορεί να υπόσχεται διοικητική αποτελεσματικότητα, ευκολία και ταχύτητα, αλλά αποκρύπτει την τεράστια ενίσχυση των κρατικών και υπερεθνικών ελέγχων και της παρακολούθησης των πολιτών, με τη μορφή επεξεργασίας των προσωπικών τους δεδομένων, από εθνικά και υπερεθνικά κέντρα ελέγχου, με πιθανές διακρίσεις και αποκλεισμούς.
Μετά την 11-9-2001, με την κυριαρχία της λογικής της ασφάλειας σε όλα τα θέματα, οι σύγχρονες κοινωνίες του πληροφοριακού καπιταλισμού εφαρμόζουν προηγμένες ψηφιακές καρτοτεχνολογίες διαχείρισης προσωπικών δεδομένων και «έξυπνα» συστήματα ταυτοποίησης των πολιτών, ώστε σε κάθε συναλλαγή ή αίτημα πρόσβασης, επικοινωνίας ή μετακίνησης να απαιτείται η εξακρίβωση εάν οι πολίτες είναι αυτοί που δηλώνουν ότι είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία των αρχών. Χωρίς αυτές τις «έξυπνες» πλαστικές κάρτες που περιέχουν βιομετρικά στοιχεία και προσωπικά δεδομένα, και είναι δικτυωμένες με ηλεκτρονικές τράπεζες πληροφοριών, ο πολίτης δεν αναγνωρίζεται, αποκλείεται, και oυσιαστικά δεν υπάρχει, έχοντας πιθανώς και επιπρόσθετες κυρώσεις. O νέες ψηφιακές τεχνολογίες επιτρέπουν την αντικατάσταση των διαφόρων εξειδικευμένων καρτών από μια ενιαία, συγκεντρωτική υπερ-κάρτα, απαραίτητη όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, δικτυωμένη με εθνικά και υπερεθνικά συστήματα πληροφοριών, όπως της Σένγκεν και των αρχών ασφαλείας των ΗΠΑ, καθώς θα αντικαθιστά την αστυνομική ταυτότητα και σταδιακά και το διαβατήριο.
Συνήθως οι επιλογές καρτοτεχνολογιών των διαφόρων κρατών διαπνέονται από τη νεοφιλεύθερη λογική και αντανακλούν ένα καρτέλ οικονομικο-πολιτικών συμφερόντων που εμπλέκουν το κράτος με συγκεκριμένες εταιρίες και τεχνολογίες ελέγχου. Οι κάρτες βέβαια υιοθετούνται ή απορρίπτονται ανάλογα με την ιστορία και την πολιτική κουλτούρα ελέγχου των πολιτών στις διάφορες χώρες. Έτσι, για παράδειγμα, στην Αυστραλία, όταν το 1986 και το 2006 επιχειρήθηκε να επιβληθεί μια υποχρεωτική “κάρτα πρόσβασης” για όλους τους Αυστραλούς πολίτες και κατοίκους, αυτοί αντιστάθηκαν μαζικά και την απέτρεψαν, φοβούμενοι διακρίσεις σε βάρος των μειονοτήτων, το ακριβό οικονομικό κόστος του συστήματος, την αναποτελεσματικότητά του λόγω της μεγάλης συνθετότητας και συγκεντροποίησης, του πιθανού τεχνολογικού και ανθρώπινου λάθους, τη δυνατότητα κλοπής, απάτης και διαφθοράς, τη σίγουρη συρρίκνωση της ιδιωτικότητας, και την αναπόφευκτη επέκταση των λειτουργιών ελέγχου και παρακολούθησης, με ταξινομήσεις, αποκλεισμούς και διακρίσεις.
Στους βάσιμους φόβους των Αυστραλών, και πολλών άλλων που εναντιώνονται στην ενιαία κάρτα, προστίθενται και πολλά άλλα βασικά ερωτήματα, τα σημαντικότερα των οποίων ίσως είναι τα εξής:
-Γιατί να είναι υποχρεωτική μια ενιαία υπερ-κάρτα και να επιβάλλεται αποκλεισμός, ακόμη και κυρώσεις, σε όσους πολίτες αρνούνται τη χρήση της;
-Τι θα γίνει με τους ηλικιωμένους, τους γραμματικά αλλά και ηλεκτρονικά αναλφάβητους, τους μετανάστες, τις μειονότητες και γενικά με τους διαφορετικούς “άλλους” ή και τους ιδεολογικά αρνητές της χρήσης της κάρτας;
-Υπάρχουν εγγυήσεις που μπορούν να δοθούν ότι δεν πρόκειται για ένα νέο ολοκληρωτικό ψηφιακό φακέλωμα, σε τοπικό, εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο;
-Τελικά, ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, μπορεί το σημερινό κομματικό κράτος να εγγυηθεί την αντικειμενική και ασφαλή διαχείριση μιας υπερ-κάρτας του πολίτη;
Οι όποιες απαντήσεις δεν πρέπει να είναι απλά τεχνικές, αλλά ουσιαστικά πολιτικές. Αφορούν το είδος του πολίτη, του κράτους και της κοινωνίας που εμείς οι δημοκρατικοί πολίτες επιθυμούμε, σε σχέση με αυτό που κάποια οικονομικο-πολιτικά συμφέροντα θέλουν να μας επιβάλλουν. Γι' αυτό και η ουσιαστική πληροφόρηση των Ελλήνων πολιτών είναι αναγκαία, για να μη “μασήσουν” την όποια κυβερνητική καρτο-προπαγάνδα. O αγώνας για τα μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα πρέπει να συμπεριλάβει και την αντίσταση στα ηλεκτρονικά δεσμά της ενιαίας υπερ-κάρτας, που μετατρέπει τον πολίτη σε ανελεύθερο “καρτο-πολίτη”.
*Ο Μηνάς Σαματάς διδάσκει Πολιτική Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και είναι συγγραφέας του βιβλίου στην αγγλική Η παρακολούθηση στην Ελλάδα: από την αντικομουνιστική στην καταναλωτική παρακολούθηση, Pella, N.Y. 2004
Μετά την 11-9-2001, με την κυριαρχία της λογικής της ασφάλειας σε όλα τα θέματα, οι σύγχρονες κοινωνίες του πληροφοριακού καπιταλισμού εφαρμόζουν προηγμένες ψηφιακές καρτοτεχνολογίες διαχείρισης προσωπικών δεδομένων
Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010
ΔΙΑΣΗΜΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΟΠΕΡΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)












